1„Taka też była reżyseria Woody’ego. Więcej luzu w dialogach. Zapomnij o zaznaczonych pozycjach aktora. Poruszaj się w naturalny sposób. Nie przykładaj zbyt dużej wagi do kwestii dialogowych i włóż na siebie to, na co masz ochotę. Włożyć to, na co mam ochotę? To była nowość. Zrobiłam więc, jak polecił Woody: włożyłam, co chciałam, a raczej podpatrzyłam to, co miałam ochotę włożyć u bosko ubranych kobiet z ulic Nowego Jorku. Spodnie khaki, kamizelkę i krawat Annie zawdzięczam właśnie im. Pomysł kapelusza zgapiłam od Aurore Clément, przyszłej żony Deana Tavoularisa, która pewnego dnia zjawiła się na planie drugiej części Ojca chrzestnego w nonszalanckim męskim bolerze naciągniętym głęboko na czoło. Kapelusz Aurore był dopełnieniem tak zwanego stylu Annie Hall. Aurore miała szyk, podobnie jak wiele innych kobiet zdobiących ulice SoHo w połowie lat siedemdziesiątych. To one były prawdziwymi kostiumografami Annie Hall. Choć nie do końca. Był nim Woody. Każdy pomysł, każdy wybór, każda decyzja rodziły się w głowie Woody’ego Allena”.

Diane Keaton o Annie Hall, fragment książki „Wciąż od nowa”.