Dirty Dancing (1987)

3 (11)Gorące lato, zmysłowy taniec, pierwsza miłość. „Dirty Dancing” miał w sobie wszystkie składniki romansu idealnego. Nic zatem dziwnego, że stał się kinowym hitem, który, ku zaskoczeniu twórców, przyciągnął do kin nie tylko nastolatków, ale i całe rzesze dorosłych widzów.  Popularność filmu z czasem tylko rosła, doczekał się kontynuacji w postaci serialu i filmu kinowego, oraz rozlicznych odniesień w kinie i telewizji.  Do dziś, po blisko 30 latach od premiery, wymieniany jest w ścisłej czołówce najlepszych filmów romantycznych.

Lata 60. , nastoletnia Frances, zwana Baby, wraz z rodziną spędza wakacje w ośrodku wypoczynkowym. Jedną z tamtejszych atrakcji dla stęsknionych wrażeń letników są kursy tańca. Baby, wskutek splotu okoliczności, decyduje się wystąpić z konkursie tanecznym, a partnerować ma jej Johnny – zadziorny, nieco tajemniczy instruktor tańca, z którym dzieli ją niemal wszystko – pochodzenie, środowisko, doświadczenia. Oczywiście Baby natychmiast się w nim zakochuje.

5

Przepaść między bohaterami ilustrują kontrastowe kolory ich ubrań – Johnny zawsze w ciemnych barwach, Baby w jasnych kolorach.

 

Wakacyjny romans ilustrowany zmysłowymi sesjami tańca staje się przyczynkiem do przyspieszonego dojrzewania bohaterki, która z nastolatki przeobraża się w młodą kobietę – nie tylko w sferze zmysłowej, ale i uniezależniając się od ojca, podejmując samodzielne decyzje i ponosząc ich konsekwencje.

6

Rzecz jasna, taka zmiana nie może pozostać bez wpływu na wygląd bohaterki. Wizerunek Baby początkowo w pełni oddaje trafność jej przezwiska – bohaterka nosi słodkie, grzeczne sukienki za kolanko i za duże swetry. Widać, że pozostaje w głębokiej nieświadomości swego ciała, które ukrywa pod sformatowaną garderobą.

3 (4) 3 (1) 3 (6)

Kiedy bohaterka zaczyna swoją przygodę z tańcem, budzi się w niej pewność siebie i zmysłowość, co w bezpośredni sposób przekłada się na jej stroje –  z każdą sceną stają się  bardziej obcisłe, krótsze, odsłaniają coraz więcej. Kulminacją tej fazy odkrywania swojej seksualności i pierwszych kontaktów erotycznych są stroje do ćwiczeń, które mają więcej wspólnego z bielizną, niż ubraniem.

4 3 (12) 3 (7) 3 (10)

3 (15)

Akcja filmu rozgrywa się w latach 60., ale lata 80. wyraźnie nie pozostają bez wpływu na wygląd bohaterów.

3 (2)3 (9)W połowie drogi do swej kobiecości Baby bierze udział w występie tanecznym w jednym z  hoteli. Jej sceniczny wizerunek jest wyraziście kobiecy – upięte w kok włosy, mocny makijaż, wycięta sukienka – to jednak wciąż tylko przebranie, wyraźnie widać że Baby nie jest tą kobietą, to jedynie gra.

3 (14)

Pełna transformacja bohaterki dokonuje się w scenie finałowej filmu, w której Baby pojawia się w słynnej i wielokrotnie potem kopiowanej bladoróżowej sukience. W tym stroju kumulują się wszystkie elementy osobowości bohaterki i etapy jej dojrzewania – zwiewny szyfon, odsłonięte ramiona, pastelowy kolor – w tym stroju jest i subtelność i zmysłowość  i świadoma siebie kobiecość. Baby isn’t baby anymore.

3 (13) 3 (5)

Przy okazji okazało się, że Patrick Swayze potrafił nie tylko przekonująco machać biodrami ale i śpiewać:

Tytuł: Dirty Dancing
Rok: 1987
Reżyseria: Emile Ardolino
Obsada: Jennifer Grey, Patrick Swayze
Kostiumy: Hilary Rosenfel

2 thoughts on “Dirty Dancing (1987)

  1. Oj, uwielbiam ten film. Romans łatwy w przyswajaniu, nie nudzi się, bo gdybym miała policzyć ile razy już widziałam Dirty Dancing to byłoby ciężko. ;)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s