Sypiając z wrogiem

0

W „Sypiając z wrogiem” z 1991 Julia Roberts wciela się w Laurę, młodą kobietę, poniewieraną przez sadystycznego męża (w tej roli mocno przerysowany wąsacz Patrick Bergin). Bohaterka postanawia wyzwolić się spod jego wpływu. Film Josepha Rubena nie jest dużo lepszy od sztampowych thrillerów kręconych na zamówienie telewizji, ale ma dwie mocne strony – samą Roberts, która subtelnie odgrywa dramat swej postaci, oraz pomysłowo wplecione w fabułę zastosowanie kostiumów, pełniących wiele różnych ról.

Dominacja

Laura to młoda kobieta zdominowana przez swego męża, Martina, maniakalnie ją kontrolującego. Ich relacja zostaje zarysowana już w jednej z pierwszych scen, gdy oboje wybierają się na wieczorne przyjęcie u znajomych. Laura, ubrana w białą sukienkę, przygotowuje się do wyjścia.  Martin staje za nią i zaczyna się pozornie niezobowiązujący dialog:

Martin: "Biała sukienka? Myślałem o innej..." Laura:"Czerwonej?" Martin:"Nie, o czarnej." Laura: "Ale czarna nie ma pleców, a wieczór jest chłodny..."

Martin: „Biała sukienka? Myślałem o innej…”
Laura:”Czerwonej?”
Martin:”Nie, o czarnej.”
Laura: „Ale czarna nie ma pleców, a wieczór jest chłodny…”

/cięcie/

W kolejnej scenie, na przyjęciu, widzimy Laurę w czarnej sukience bez pleców….

2

Po brutalnej kłótni, Martin wraca do domu z prezentem – czerwoną, satynową koszulką dla Laury. Trudno oprzeć się wrażeniu, że gest ten ma sprawić przyjemność raczej jemu, niż jej. Sposób wręczenia prezentu dodatkowo potęguje wrażenie bezbronności Laury wobec  męża – Martin rozbiera ją do naga, a następnie ubiera w swój podarunek.

3

O osobowości Martina świadczą pozornie nieistotne drobiazgi. Gdy w czasie sceny łóżkowej kamera powoli objeżdża małżeńską sypialnie, mimochodem zahacza o ubrania bohatera – starannie złożoną bieliznę, równo postawione buty, spodnie i marynarkę odwieszone tak, aby nie powstała na nich nawet jedna fałdka.

4

W świecie kontrolowanym przez Martina nie ma miejsca na indywidualne decyzje. Wygląd Laury, jej starannie ułożone włosy i eleganckie suknie, są częścią narzuconego jej wizerunku idealnej żony.

5

Kamuflaż

Laura dwukrotnie stosuje przebranie, by uniknąć rozpoznania. W pierwszym przypadku jest to czarna peruka. W drugim… wąsy. Z niewiadomych przyczyn ktoś uznał, że przebranie bohaterki za młodego mężczyznę może być dobrym pomysłem. Prawdziwe problemy zaczynają się jednak, gdy Laura zaczyna mówić męskim głosem.

6

Serio? Ktoś się nabrał ?

9

Wolność

Gdy Laura wyzwala się spod wpływu męża, odzyskuje wolność. Znajduje to odzwierciedlenie w jej wyglądzie. Starannie ułożona fryzura ustępuje miejsca rozwianym lokom, a eleganckie kreacje idą w kąt, zastąpione przez wygodne, pełne swobody sukienki.

7 8

Zaufanie

Gdy na drodze Laury staje Ben, zauroczony nią sympatyczny sąsiad, moment, w którym nawiązuje się między nimi bliższa relacja, zostaje przedstawiony w scenie, w której w rytmie „Brown Eyed Girl” Vana Morrisona bawią się wspólnie kostiumami w teatralnej garderobie.

010

Kostiumograf

Za kostiumy w filmie odpowiedzialny był Richard Hornung, wielokrotny współpracownik braci Coen (odpowiedzialny m.in. za „Bartona Finka”, za którego otrzymał jedyną w swojej karierze nominację do Oscara). Zrobił też kostiumy do kontrowersyjnych „Urodzonych morderców ” Olivera Stone’a.  O kostiumach zwykł mawiać, że są to rzeczy o których trudno powiedzieć dlaczego są ważne, ale gdy ich zabraknie, wyraźnie widać ten brak. W 1995 roku zmarł na AIDS. Miał tylko 45 lat.

Tytuł: Sypiając z wrogiem/Sleeping with the Enemy
Rok: 1991
Reżyseria: Joseph Ruben
Obsada: Julia Roberts, Patrick Bergin,  Kevin Anderson
Kostiumy:  Richard Hornung

3 thoughts on “Sypiając z wrogiem

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s