Dziewczyna z tatuażem

Lisbeth Salander to jedna z najsłynniejszych bohaterek literackich ostatnich lat. Stworzona przez szwedzkiego pisarza Stiega Larssona, wyrzucona poza nawias społeczny, zamknięta w sobie, emocjonalnie okaleczona, ale obdarzona genialnym umysłem buntowniczka. Bohaterka, którą pokochały miliony czytelników. Salander to nie tylko postać, to również ucieleśnienie manifestu Larssona, jego sprzeciwu wobec wypaczeń szwedzkiego systemu państwowego, który pod cienką warstewką praworządności gnije od korupcji. Furia bohaterki wobec opresyjnej rzeczywistości, kształtowanej w głównej mierze przez mężczyzn, jest wyrazem osobistych poglądów pisarza, buntującego się przeciw wszelkim społecznym niesprawiedliwościom.

Kwestii wyglądu bohaterki autor nie poświęcił wiele miejsca, dowiadujemy się tylko, że  „(…) jest bladą, anorektycznie chudą i ostrzyżoną na jeżyka dziewczyną z kolczykami w nosie i brwiach. Na szyi miała wytatuowaną dwucentymetrową osę, a wokół lewego bicepsa i kostki – prosty szlaczek. Kiedy zakładała podkoszulek na ramiączkach, można było zobaczyć, że również jedną z łopatek zdobił większy tatuaż przedstawiający smoka. Farbowała swoje naturalnie rude włosy na kruczoczarno.”*

Tak skromny opis pobudzał wyobraźnię czytelników i pozwalał im na własne wyobrażenia związane z wyglądem bohaterki. Zmierzenie się z nimi było sporym wyzwaniem. Jako pierwsza podjęła się tego zadania Noomi Rapace, która wcieliła się w Salander w szwedzkiej ekranizacji trylogii Larssona.  Aktorka wyszła z tej próby zwycięsko – jej surowa uroda i niemal chłopięca sylwetka, w połączeniu z aktorskim talentem, nie tylko spełniły oczekiwania widzów, ale  też otworzyły Rapace drogę do dalszej kariery, również poza granicami Szwecji.

Kiedy pierwszą powieść Larssona postanowił przenieść na ekran David Fincher, nie było wątpliwości, że aktorka, która zagra rolę Salander, stanie przed podwójnie trudnym zadaniem. Nie tylko będzie musiała zmierzyć się z literackim pierwowzorem, ale też z postacią wykreowaną przez Rapace, która zdążyła już podbić serca widzów i krytyków. Sam Roger Ebert długo lobbował za tym, by to Szwedka powtórzyła swą brawurową rolę u Finchera, ostatecznie jednak aktorka nie wyraziła zainteresowania.

Poszukiwania nowej Lisbeth trwały dość długo i obfitowały w zaskakujące pomysły. Carey Mulligan, Kristen Stewart, Natalie Portman, Keira Knightley, Anne Hathaway czy Scarlett Johansson to tylko kilka z nazwisk, które były brane pod uwagę. Ostatecznie casting wygrała mało popularna Rooney Mara, kojarzona przede wszystkim z nową wersją „Koszmaru z Ulicy Wiązów” i małą rólką w „The Social Network”. Młoda aktorka żywo zaangażowała się w kreowanie postaci. Ścięła i przefarbowała włosy, rozjaśniła brwi, a nawet zdecydowała się na piercing twarzy i sutków.

.

Stroje Salander odzwierciedlają bunt, a korzenie tych stylizacji sięgają źródeł punkowych – skórzane kurtki, ciężkie buty, ciemne kolory, poszarpane koszulki. Stanowią manifest życiowej postawy bohaterki, a zarazem idealny kamuflaż, który w sprzyjających okolicznościach pozwala jej wtopić się w tłum i pozostać niezauważoną. Jej stroje, makijaż i fryzury tylko pozornie stanowią wciąż ten sam uniform zbuntowanej dziewczyny. W rzeczywistości występują miedzy nimi różnice, które subtelnie odzwierciedlają jej wewnętrzne przeżycia. Kiedy chce odgrodzić się od świata, jej fryzura to nastroszony irokez i mocno podkreślone oczy. Gdy dokonuje zemsty, jej makijaż staje się synonimem barw wojennych. Czarny pas tuszu rozmazany w obrębie oczu, przypomina makijaż innej postpunkowej postaci – Pris z „Łowcy androidów”.

Pris "Łowca androidów"

Kiedy dziennikarz Mikael Blomkvist zaczyna zdobywać jej zaufanie, dołączając tym samym do wąskiego grona osób, dla których Salander gotowa jest wyjść ze swojej skorupy i odsłonić prawdę o sobie, jej wizerunek łagodnieje. Makijaż staje się delikatniejszy, a włosy, rozpuszczone, swobodnie okalają twarz.

Trish Sumerville opowiada o pracy nad kostiumami w „Dziewczynie z tatuażem”:

Gdyby Salander istniała naprawdę, z pewnością zaskoczyłby ją fakt, że ubrania które nosi jako symbol swego buntu i zbroję skrywającą pokiereszowaną duszę, stały się inspiracją dla powstania kolekcji ubrań H&M. Stroje zaprojektowała Trish Sumerville, odpowiadająca u Finchera za kostiumy. Ubrania bohaterki są nierozerwalnie związane z jej traumatycznymi doświadczeniami, wśród których dominują gwałt i agresja, więc kolekcja popularnej sieciówki wywołuje mieszane uczucia. Stylizacje inspirowane wyglądem Lisbeth, funkcjonując w oderwaniu od swych źródeł stają się pierwszym krokiem do przeobrażenia bohaterki z symbolu ważkich problemów społecznych do modowej ciekawostki sezonu.

*S. Larsson „Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet”, tłum. Beata Walczak – Larsson, Warszawa 2008

Tytuł: Dziewczyna z tatuażem/Girl with the Dragon Tattoo, The
Rok: 2011
Reżyseria: David Fincher
Obsada: Daniel Craig, Rooney Mara, Christopher Plummer
Kostiumy: Trish Summerville

Advertisements

4 thoughts on “Dziewczyna z tatuażem

  1. Czytając post,w pewnym momencie pomyślałam dokładnie to samo – „Gdyby Salander istniała naprawdę, z pewnością zaskoczyłby ją fakt, że ubrania które nosi jako symbol swego buntu i zbroję skrywającą pokiereszowaną duszę, stały się inspiracją dla powstania kolekcji ubrań H&M.”.

  2. Świetna postać idealnie zagrana przez aktorkę. Byłam w kinie wczoraj i polecam wszystkim film „Dziewczyna z tatuażem”. :)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s