Niagara

„Niagara” to jeden z nielicznych filmów, w których można podziwiać Marilyn Monroe w roli niemającej nic wspólnego ze słodką naiwnością. Czerwona szminka, wyzywające pozy, papieros w ustach – oto M.M. w zaskakującej roli femme fatale.

Akcja filmu rozgrywa się nad wodospadem Niagara. Młoda para pragnąca spędzić w tym urokliwym zakątku spóźniony miesiąc miodowy poznaje George’a i Rose (Monroe). On to porywczy neurotyk, ona – znudzona nim, zmysłowa uwodzicielka. Wkrótce okazuje się, że toczą  między sobą śmiertelnie niebezpieczną grę.

W roli Rose nie ma śladu naiwności, jaka wpisana była w większość ról M.M.  Bohaterka świadomie wykorzystuje swoją zmysłowość, aby manipulować otoczeniem. Jej seksapil niemal rozsadza ekran. Już pierwsza scena z udziałem Rose odważnie określa postać – leży ona na łóżku, najwyraźniej naga pod okrywającym ją prześcieradłem, z papierosem w ręku i krwistoczerwonymi ustami. Ognista szminka towarzyszy jej zresztą przez cały film, niezależnie od tego, czy właśnie się obudziła, czy bierze prysznic, czy idzie na spacer.

Styl

„Niagara” to pierwszy film w dorobku Marilyn Monroe kręcony w kolorze. Dało to dodatkowe możliwości wizualne podkreślenia charakteru granej przez nią bohaterki. Garderoba Rose opiera się na dwóch podstawowych barwach – czerwonej i czarnej – zdecydowanych, przyciągających uwagę, kojarzonych z kobiecą siłą i zmysłowością. Krój jej strojów wyróżnia się na tle kreacji innych kobiet – podczas gdy one noszą zgodne z obowiązującą modą rozkloszowane spódnice z paskiem, ona zakłada niebezpiecznie obcisłe sukienki i opinające biodra ołówkowe spódnice.

Nie bez znaczenia jest mowa ciała – Rose porusza się zmysłowo do granic możliwości. Jej charakterystyczny chód jest eksponowany w wielu ujęciach, a kamera bezwstydnie skupia uwagę na kołyszących się biodrach aktorki. Jedno z takich ujęć, w którym bohaterka w czarnej obcisłej spódnicy, czerwonym żakiecie i niebotycznych szpilkach udaje się na spotkanie z kochankiem, określone zostało mianem „najdłuższego spaceru w historii kina”.

Przeciwieństwem bohaterki jest Polly Cutler – młoda małżonka, której wygląd stanowi kontrast dla Rose – spokojna, miła brunetka, atrakcyjna, lecz nie wyzywająca. Kiedy Rose ubiera jaskrawą, obcisłą sukienkę, Polly ma na sobie jasną kreację. Jej pastelowe ubrania stanowią grzeczną przeciwwagę dla przykuwającego uwagę stylu Rose.

Po premierze filmu nie obyło się bez kontrowersji, kilka kobiecych organizacji oprotestowało śmiały styl bohaterki, a część krytyków uznała, że Marilyn, choć posiada walory fizyczne to pozbawiona jest talentu aktorskiego. Publiczność nie zważała jednak na te głosy i film stał się wielkim sukcesem czyniąc z Monroe prawdziwą gwiazdę. Status ten nie zmienił jednak faktu, że aktorka nigdy nie przestała borykać się z zarzutami o brak umiejętności gry.

Scena w słynnej sukience, Marilyn śpiewa piosenkę „Kiss”:

Tytuł: Niagara/Niagara
Rok: 1953
Reżyseria: Henry Hathaway
Obsada: Marilyn Monroe, Joseph Cotten, Jean Peters
Kostiumy: Dorothy Jeakins

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s