Drobne cwaniaczki

Jak urządzić mieszkanie, które przyprawi o oczopląs? Jak ubrać się na przyjęcie by doprowadzić gości do zawału? Jak wydać majątek na tysiące zbędnych rzeczy? Odpowiedzi na te pytania dostarcza fabuła „Drobnych cwaniaczków” Woody Allena.

Ray (Woody Allen) to drobny złodziejaszek, pragnący spełnić wreszcie swoje marzenia o bogactwie. W tym celu wynajmuje lokal, w którym jego żona Frenchy (Tracey Ullman) otwiera sklep z własnoręcznie pieczonym ciasteczkami. Interes stanowi przykrywkę dla działalności Raya, który wraz z kolegami spędza czas w piwnicy sklepu robiąc podkop do banku.  Nic nie idzie jednak zgodnie z planem, a bogactwo nadchodzi z nieoczekiwanej strony. Spełnione marzenie wkrótce uświadamia Rayowi ile prawdy jest w powiedzeniu, że pieniądze szczęścia nie dają.

Styl

Ray i Frenchy to ludzie z nizin społecznych – ona jest byłą tancerką egzotyczną, on złodziejaszkiem. Nieoczekiwany napływ pieniędzy daje im przepustkę do świata elit. Dla Raya nie ma to znaczenia ale Frenchy marzy o tym, aby być wyedukowaną, światową damą. Podczas gdy jej mąż pragnie czerpać radość z prostych rzeczy, ona pobiera lekcje u Davida (Hugh Grant), który wprowadza ją w arkana sztuki, kultury i dobrego wychowania.

Ubiory i wystrój mieszkania bohaterów są nieudolną fantazją na temat tego jak żyją bogaci ludzie. Ich apartament ugina się od przepychu – kwiaty, złoto, lamparty, zebry, harfy, porcelanowe lalki – tego wszystkiego nie mogło zabraknąć w wymarzonym domu Frenchy.

Ray swój nowy status społeczny podkreśla poprzez dobór jaskrawych strojów. Fioletowy garnitur, zielona koszula, smoking od Versace ze złotym wzorem.  Pieniądze są dla niego środkiem umożliwiającym dobrą zabawę i spokojne delektowanie się  prostymi przyjemnościami.

Jego żona ma do sprawy bardziej ambicjonalne podejście. Nie wystarczy jej sam fakt posiadania pieniędzy – chce być szanowana w elitarnym towarzystwie i olśniewać jako dama. Droga do spełnienia tego marzenia jest wyboista, najeżona pułapkami w rodzaju taftowego koszmarku ubranego na eleganckie przyjęcie czy jaskraworóżowego kostiumu. Nauki Davida z czasem przynoszą jednak pewne efekty, styl Frenchy, choć nadal barwny, staje się mniej krzykliwy i wulgarny.

David jest elegancki i wytworny. Szczerość jego intencji stoi jednak od początku pod znakiem zapytania. Styl bohatera jest wymuskany, widać w nim dbałość o wszelkie szczegóły – ta perfekcja nasuwa podejrzenie o chęci ukrycia swojej prawdziwej natury i braku szczerości postaci.

Allen traktuje swoich bohaterów z sympatią, są mu bliżsi niż wyrafinowani bogacze. Postać Raya to fantazja reżysera  na temat człowieka spokojnie cieszącego się życiem. Widać, że wcielił się w nią z prawdziwą przyjemnością.

Wywiad z Allenem

Hugh Grant o swojej roli w filmie

Tytuł: Drobne cwaniaczki/Small Time Crooks
Rok: 2000
Reżyseria: Woody Allen
Obsada: Woody Allen, Tracey Ullman, Hugh Grant, Michael Rapaport
Kostiumy: Suzanne McCabe

 

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s