Nagi instynkt – kwintesencja femme fatale

1Zmysłowa, drapieżna, przebiegła i niebezpieczna. Catherine Tramell – bohaterka „Nagiego Instynktu” – Sharon Stone w niezapomnianej roli.

„Nagi Instynkt” to film, który już w trakcie kręcenia wzbudzał duże kontrowersje. Fabuła wzburzyła organizacje feministyczne i gejowskie, a premierę oprotestowano we wszystkich większych miastach Stanów Zjednoczonych. Mimo to, film zdobył uznanie widzów, a z czasem został doceniony jako jeden z najlepszych portretów femme fatale.

Catherine Tramell to femme fatale doskonała – piękna i uwodzicielska, a zarazem chłodna i niezależna.  Doprowadza mężczyzn do wrzenia, dominuje nad nimi i wie jak manipulować ich emocjami. W tym celu używa całego arsenału środków, a wśród nich bezbłędnego doboru strojów…

catherineBohaterkę poznajemy, gdy do jej willi przyjeżdżają detektywi prowadzący sprawę brutalnego morderstwa. Catherine jest główną podejrzaną, co jednak zupełnie nie zbija jej z tropu. Na pytania odpowiada z lekko kpiącym uśmieszkiem, a brak okazywanych przez nią emocji wytrąca detektywów z równowagi. Mimo, iż ubrana w zwykłe spodnie i sweter, to silnie emanuje zmysłowością i płynącą z niej siłą.

W kolejnej odsłonie Catherine zostaje wezwana na przesłuchanie. Ponownie widać, że w zaciszu swego domu ubrana jest swobodnie – krótkie szorty i luźny sweter. W ciągu kilku minut przeobraża się w olśniewającą boginię. Jej biały strój przewrotnie symbolizuje dziewiczą czystość i równocześnie stanowi nawiązanie do kreacji Kim Novak z „Zawrotu głowy” Alfreda Hitchcocka.

Kim Novak

Kim Novak

Nawiązań do tego obrazu jest w „Nagim instynkcie” wiele, zarówno w poszczególnych ujęciach jaki i w scenografiach. W filmie pojawia się również motyw Picassa. Jego obrazy (a właściwie udane reprodukcje) widać w kilku scenach, a  zachowania bohaterki stanowią analogię do zachowań słynnego malarza. Picasso oskarżany był bowiem o wyrachowane podejście do ludzi, skłonność do manipulacji i złe traktowanie kobiet.

Gdy Catherine wychodzi z domu wyprzedza towarzyszących jej detektywów tym samym już na wstępie podkreślając swoją dominację. W drodze na komisariat bohaterka rozpoczyna swą uwodzicielską grę z Nickiem Curranem (Michael Douglas).

Przesłuchanie to jedna z najsłynniejszych scen w dziejach kina – nie tylko ze względu na sławne ujęcie wdzięków bohaterki, ale też mistrzowską reżyserię całości. Catherine śmiało wyraża swoją seksualność, co zapewnia jej przewagę nad przesłuchującymi ją mężczyznami. Jest prowokująca i zmysłowa, a zarazem okrutna w sposobie jakim z premedytacją manipuluje otoczeniem. Aby podkreślić dramatyzm sceny zastosowano w niej specyficzne oświetlenie – lampy zostały umieszczone nisko nad podłogą, dzięki czemu ujęcia zyskały niepokojący nastrój.

Kiedy bohaterka jest pewna swojej przewagi nad Nickiem osłabia siłę wyrazu ubierając się w mniej spektakularne stroje. Przybiera też bardziej otwartą, niemal przyjacielską postawę. W tych scenach pojawia się ubrana w jasne spodnie, luźny żakiet lub komplet w ciepłych odcieniach brązu. Luźno narzucone swetry obecne są w filmie w dwóch rodzajach sytuacji – kiedy bohaterka jest u siebie w domu i czuje się swobodnie lub kiedy wydaje się być zupełnie bezbronna.

Do drapieżnej seksualności Catherine powraca w scenie odbywającej się w klubie. Pikanterii dodaje fakt, że jego wnętrze to zaadaptowany dawny budynek kościoła. To miejsce pełne dekadencji i szaleństwa. Ludzie konwulsyjnie tańczą w rytm pulsującej muzyki – dyskoteka przywodzi na myśl pogańską świątynie. W tym świecie Catherine, ubrana w  połyskującą złotem sukienkę, z wielkim rozcięciem na plecach,  jest boginią.

Do postaci Catherine Trammel Sharon Stone wróciła po 14 latach w drugiej części „Nagiego instynktu”. Niestety, nie był to powrót udany. Bohaterka jest w nim przerysowana, a sam film, poza seksem bez finezji i tanią sensacją, niewiele ma do zaoferowania.

Tytuł: Nagi instynkt/Basic Instinct
Rok: 1992
Reżyseria: Paul Verhoeven
Obsada: Sharon Stone, Michael Douglas, Jeanne Tripplehorn
Kostiumy: Nino Cerruti, Ellen Mirojnick

Bożena Szybowicz

4 thoughts on “Nagi instynkt – kwintesencja femme fatale

  1. Chciałabym wykorzystać to opracowania w mojej pracy maturalnej, lecz potrzebuję autora do bibliografii. Czy jest możliwość umieszczenie autora na stronie ?

  2. Mam pytanie. Podobnie jak moja poprzedniczka, chciałbym skorzystać z tego artykułu do opracowania pracy maturalnej. Czy jest możliwość podania autora na stronie???

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s